www.vvizog.com

Reportages and thoughts to share !

Συνεπιμέλεια: 8 ζητήματα κατά, για έναν γόνιμο διάλογο

Λόγος πέμπτος : Μια ομαλή μετάβαση στη ζωή μετά το διαζύγιο, με διευθέτηση των ελαχίστων δυνατών ζητημάτων και όχι μια κατάσταση όπου οι γονείς λυσσάνε να ανατρέψουν τα αυτονόητα συζητώντας από το μηδέν, είναι προς όφελός τους. Η περίοδος του πένθους που ακολουθεί κάθε αποχωρισμό είναι γόνιμη για τον γονέα που αποσύρεται στην σιωπή.

Λόγος έκτος : Δυο άνθρωποι δεν μπόρεσαν να συνεννοηθούν μέσα στον γάμο και υποχρεώνονται μέσα σε αυστηρά, ανελαστικά όρια να το κάνουν μετά τη λύση του. Αυτή η υποχρεωτική συνδιαλλαγή τους μοιάζει με «εκπαιδευτική τιμωρία»! Κάποτε θα οδηγήσει σε μια συνεννόηση, η οποία πλέον, όμως, δεν έχει καμία αξία, αφού είναι κατόπιν εορτής, δηλαδή διέλυσαν τον γάμο τους.

Λόγος έβδομος: Συνεπιμέλεια σημαίνει μοίρασμα στα δύο και του ήδη ισχνού οικογενειακού επιδόματος. Στη χώρα μας, που η γυναικεία ανεργία καλπάζει, οι γυναίκες θα έπρεπε να στηρίζονται τουλάχιστον με αυτό το βοήθημα. Επίσης, στις περιπτώσεις των διαγωνισμών για τις  θέσεις δημοσίου, οι διαζευγμένες γυναίκες που έως πρόσφατα θωρούνταν μονογονεϊκή οικογένεια και μοριοδοτούνταν, πλέον δεν μοριοδοτούνται. Αυτό πλέον άλλαξε καθώς τροποποίησαν τον προσδιορισμό της μονογονεϊκότητας. Οι διαζευγμένες μητέρες δεν θεωρούνται πια ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, ωστόσο παράλληλα δεν βλέπουμε και καμία άλλη πρωτοβουλία ώστε να διευκολύνουν την επανένταξή τους στην αγορά εργασίας. Πολλές γυναίκες, βγαίνουν από το διαζύγιο φτωχότερες και απομονωμένες. Μια πρωτοβουλία επανένταξής τους στην αγορά εργασίας θα ήταν απείρως πιο φεμινιστική από τον εορτασμό της ημέρας της γυναίκας.

Λόγος όγδοος: Η συνεπιμέλεια δεν είναι πρακτική. Ούτε για τις μακρές διαδικασίες συνεννόησης των γονέων με διαμεσολαβητές και δικηγόρους ούτε και για την μετακίνηση των παιδιών από σπίτι σε σπίτι, ώστε να ικανοποιηθεί τόσο απόλυτα το δικαίωμα επικοινωνίας του πατερα. Αν πρέπει τα παιδιά να μένουν ίσο χρόνο στα δύο σπίτια, θα πρέπει οι γονείς να μένουν στην ίδια γειτονιά ή έστω δήμο, και ο πατέρας να έχει τη δυνατότητα (χρόνου, χρήματος, γνώσης και διάθεσης) να προσφέρει στα παιδιά του ένα καθαρό, ασφαλές και υγιεινό περιβάλλον. Η μαγειρική, η καθαριότητα, η αντικαπνιστική τήρηση, η ασφάλεια κ.ο.κ. δεν είναι για όλους αυτονόητα και αυτά θα πρέπει να ελέγχονται θεσμικά, για το καλό των παιδιών.

Συνοψίζοντας, η ελληνική κοινωνία δεν είναι έτοιμη για τη συνεπιμέλεια, ενώ ήδη η πατρότητα προστατεύεται στο διαζύγιο. Η προοπτική της συνεπιμέλειας, σήμερα μόνο την αντιπαλότητα των δύο φύλων ξυπνά. Οι άντρες δεν έχουν ανάγκη να τους αποδοθεί η πατρότητα με διάγγελμα! Όσοι κατανοούν την αξία της βαθιά, είναι ουσιαστικά πατερες. Η αξία της πατρότητας δεν δίδεται ex officio.

 

*Η Βιβή Ζωγράφου είναι η σκηνοθέτιδα και σεναριογράφος του ντοκιμαντερ «Το μωρό μου φτάνει» (2011) που αναφέρεται στον φυσιολογικό τοκετό στην Ελλάδα. To ντοκιμαντερ βραβεύτηκε στο φεστιβάλ ντοκιμαντερ Θεσαλονικης. vivizografou@gmail.com

ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: 8 ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΓΟΝΙΜΟ ΔΙΑΛΟΓΟ

Λογος δεύτερος: Η πατρότητα μπήκε στα γρανάζια του lifestyle, χτυπώντας με καθυστέρηση τη μονογονεϊκή μητρότητα, που τα προηγούμενα χρόνια προβλήθηκε ως χειραφέτηση και απογειο σεξουαλικότητας. Σε μια έρευνα που έγινε στο Instagram διαπιστώθηκε ότι ένας ημίγυμνος άντρας που φωτογραφιζεται να κρατάει ένα μωρό στην αγκαλιά του έχει περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει ακολούθους, από έναν ημίγυμνο άντρα που ποζάρει απλώς για να δείξει το σώμα του! Πράγματι, οι άντρες σήμερα διεκδικούν έναν νέο ρόλο. Τείνει ωστόσο ο ρόλος αυτός να γίνεται επεκτατικός ως προς το δικαίωμα της μητρότητας, η οποία δεν είνα μόνο η γέννα ενός παιδιού αλλά και η φροντίδα του και η ανατροφη του. Η φροντίδα των παιδιών, αιώνες τώρα, είναι συνυφασμένη με το μητρικό ένστικτο. Η αποκόλληση της μητέρας από τα παιδιά της μας γυρίζει πίσω, σε προπολεμικές, ανδροκρατούμενες κοινωνίες που οι γυναικες στερούνταν τα παιδιά τους για να τιμωρηθούν. Οι άντρες πρέπει να σεβαστούν αυτό το γυναίκείο μας «άβατο», που είναι η μητρότητα και να καλλιεργησουν την ευγένεια και τη δυναμη που είχαν πάντα για να στέκονται πλάι μας και όχι να μας ανταγωνίζονται.

Λόγος τρίτος: Η απαίτηση της συνεπιμέλειας θα μπορούσε να οδηγήσει στη διεκδίκηση της αποκλειστικής επιμέλειας του παιδιού από τους αντρες. Όσοι πιστεύουν στην επιστροφή σε μια πατριαρχική κοινωνία, όπου όλα ήταν ηθικότερα και στηρίζουν για αυτό την συνεπιμέλεια, ας έχουν υπόψη τους οτι, αν ένας ετερόφυλος άντρας μπορεί να αποκτήσει την αποκλειστική επιμέλεια ενός παιδιού, και ένας ομοφυλόφιλος άντρας αργότερα θα μπορεί. Το αναφέρω μόνο για να ξέρουν, οι παραδοσιακοί αυτοί άνθρωποι,τι υποστηρίζουν.

Λόγος τέταρτος : Η υπάρχουσα κατάσταση που ρυθμίζει την επικοινωνία με τα παιδιά στα διαζύγια, επ ουδενί δεν στερεί στον πατέρα να βλέπει τα παιδιά του όσες περισσότερες μέρες θέλει και μπορει. Αν λοιπόν οι ομάδες που στηρίζουν την συνεπιμέλεια διαπιστώνουν αποξένωση του πατέρα, ας ρωτήσουν το κάθε πιθανό μέλος τους, πόσο καιρό αυτός ο πατέρας αφιέρωνε στα παιδιά του και τη σύζυγό του πριν το διαζύγιό τους. Θα εκπλαγούν, πράγματι,από την απάντηση!

Συνεπιμέλεια: 8 ζητήματα κατά, για έναν γόνιμο διάλογο

Της Βιβής Ζωγράφου*

Στα μέσα Μαρτίου τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση το Νομοσχέδιο για το νέο οικογενειακό δίκαιο που περιλαμβάνει το ζήτημα της συνεπιμέλειας των τέκνων. Ήδη το περασμένο Σάββατο, φεμινιστικές και άλλες οργανώσεις διαμαρτυρήθηκαν στην Αθήνα.

Εδώ και καιρό, η συνεπιμέλεια υπήρξε η αιχμή του δόρατος διαφόρων συλλόγων που, όπως λένε, προωθούν την ισότητα των γονέων και διαπιστώνουν την αποξένωσή τους. Η επικοινωνιακή τους καμπάνια υπήρξε δυνατή: σποτ στην τηλεόραση, πανώ στις Εθνικές Οδούς, αναρτήσεις στο Facebook, εκπομπές στο διαδύκτιο, ντοκιμαντερ, κ.οκ. Πλήρωσαν για μια συντονισμένη επικοινωνιακή καμπάνια και χρησιμοποίησαν κάθε δυνατή γνωριμία για να φιλοξενηθούν στα media. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι εδώ υπάρχει μια ισχυρή δυναμική συμφερόντων που επιδιώκει σφόδρα να διεισδύσει στα πράγματα. Παρόλα αυτά, δεν έπεισαν.

Γιατί, λοιπόν, η συνεπιμέλεια δεν είναι μια καλή πρόταση;

Λόγος πρώτος: Το 2013, όταν επισκέφτηκα μία από τις ομάδες τέτοιων συλλόγων στο Facebook είδα ότι τα σχόλια των μελών τους δεν ξεπερνούσαν το επιπεδο του μένους που είχαν οι άντρες αυτοί για τις πρώην συζύγους τους. Η συνεπιμέλεια που ζητούσαν ήταν εργαλείο εκδίκησης -«θα της πάρω το παιδί»- και όταν το έπαιρναν το φόρτωναν στους γονείς τους! Οι άντρες χρειάζεται να εκπαιδευτούν στον ρόλο του πατέρα, στην φροντίδα των παιδιών και να εξοικειωθούν με την ευαίσθητη πλευρά τους, ήδη από την παιδική τους ηλικία. Είμαστε παιδιά γονέων που τους σημάδεψε η Κατοχή και ο έξαλλος μοντερνισμός του 1960. Τα παραδοσιακά πρότυπα με τα οποία μεγαλώσαμε, δεν επέτρεψαν στους γιους και μετέπειτα πατέρες να εκπαιδευτούν στον ρόλο της συνεπιμέλειας. Στο μέλλον, η οικογένεια και το σχολείο θα πρέπει να ανταποκριθούν σε αυτήν την ανάγκη. Πρώτα χρειάζεται να δημιουργηθεί η κοινωνική συνθήκη κι έπειτα να θεσμοθετήσει ο Νόμος. Όχι το ανάποδο.

Από την άλλη μεριά, κάθε έξυπνη γυναίκα κατανοεί ότι τα παιδιά της χρειάζεται να βλέπουν τον πατέρα τους. Διαφορετικά τα παιδιά γίνονται υστερικά και ανασφαλή.

Η ΑΓΝΩΣΤΗ "ΔΙΠΛΑΝΗ" ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Φυσικό περιβάλλον και ανθρώπινη δραστηριότητα. Η Βοιωτία είναι χάρμα οφθαλμών για το βλέμμα που αποζητά εικόνες μεγάλης κλίμακας. Ατελείωτες πεδιάδες αγκαλιάζονται από τις γενναιόδωρες γραμμές του ορίζοντα. Θα ήταν η αγαπημένη του Ντέηβιντ Λυντς, τόσο ονειρικός, απόκοσμος και σουρεαλιστικός είναι ο φυσικός της διακοσμος, που δημιουργήθηκε από τον γάμο της βιομηχανίας με τη φυση.

2. Η ΑΓΝΩΣΤΗ "ΔΙΠΛΑΝΗ" ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Το αποτύπωμα της ανθρώπινης δραστηριότητας στο περιβάλλον είναι έντονο, παντού. Τα εργοστάσια ξεφυτρώνουν σαν ενδημικό είδος στις απλωμένες πεδιάδες, τα τρακτερ σταματούν μέσα στους αγρούς, λάστιχα ποτίσματος χιλιομέτρων ξετυλίγονται από μεγάλους κυλίνδρους, στάχια μαζεύονται σε ογκώδη δεματα.  Συναντάς και  σκουριά πεταμένη στα αγριόχορτα: παροπλισμένος εξοπλισμός, μνημεία σύγχρονης λήθης. Αλλά και ερείπια πετρόχτιστων αποθηκών και ελαιοτριβείων, κάποιο εκκοκιστήριο βάμβακος... και από κοντά η ανερχόμενη Ριτσώνα (της Εύβοιας) όπου φτιάχτηκε το πρώτο αποτεφρωτήριο στην Ελλάδα.

3.Η ΑΓΝΩΣΤΗ "ΔΙΠΛΑΝΗ" ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Διασχίζοντας τις κεντρικές οδικές αρτηρίες, βλέπεις εταιρείες κατασκευής καλωδίων, φαρμακευτικές, καυσόξυλα, μάρμαρα, παραγωγής βιομάζας, αλλά και ελαιώνες και αμπέλια και φωτοβολταϊκά. Ένα παστις δραστηριοτητων, πλαϊ-πλαϊ, και από παντού, όπου σταθείς, όλο και θα σε κοιτάζει κάποια ανεμογεννήτρια με τους έλικες της προτεταμένους. Είναι πολλές πάνω στις κορυφογραμμές των βουνών και προγραμματίζονται συνεχώς και άλλες

Σκουριά πεταμένη στα αγριόχορτα, παροπλισμένος εξοπλισμός, μνημεία σύγχρονης λήθης,

4. H ΑΓΝΩΣΤΗ "ΔΙΠΛΑΝΗ", ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Από την ιστορική μελέτη του  Επιμελητηρίου  της Βοιωτίας, μαθαίνουμε ότι η περιοχή έχει παράδοση στη βιοτεχνική δραστηριότητα.  Στην αρχαιότητα, τα νερά της κρίνης της Δίρκης στη Θήβα ήταν πλούσια σε ασβεστιο και μαγνήσιο που έδιναν λάμψη στα μεταξωτά. Κατα μήκος του ποταμιού της είχαν εγκατασταθεί εργαστήρια μεταξιού. Στη Θίσβη ανακαλύφθηκαν κοχύλια πορφύρας που χρησίμευαν στη βαφή μεταξωτών. Έκαναν εξαγωγές μεταξωτών στην Δυτική Ευρώπη και την Αίγυπτο, από το λιμάνι της Χαλκίδας και τα τοπικά λιμάνια,. Βενετοί έμποροι ήταν μόνιμα εγκατεστημένοι στη Θήβα για το μετάξι. Και ο ίδιος ο Όθων ντε ΛαΡος, πρόγονος της οικογένειας του φημισμένου οίκου μόδας, που ήρθε με τους Σταυροφόρους, διατηρούσε στη Θήβα εγκαταστάσεις παραγωγής μεταξωτών υφασμάτων. Το 1570 λειτουργούσαν στη Θήβα 31 υδρόμυλοι εκ των οποίων οι 20 χρησιμοποιούνταν για την επεξεργασία μάλλινων υφασμάτων. Από τη δεκαετία του 1860 αρχίζει δειλά η βαμβακοκαλλιέργεια, που απογειώνεται από το 1981μέσα στο πλαίσιο της ΕΟΚ.

Η ΑΓΝΩΣΤΗ "ΔΙΠΛΑΝΗ" ΜΕΡΟΣ Α

Συνήθως την προσπερνάμε βιαστικά πηγαίνοντας προς τα Βόρεια. Οι απέραντοι αγροί της, όμως,  με τα εργοστάσια,  δημιουργούν μια  απόκοσμη ατμόσφαιρα που θα μπορούσε να εμπνεύσει και τον Ντέηβιντ Λυντς ακόμα.

Πρόκειται για την άγνωστη «διπλανή» μας, την Βοιωτία, του Ηρακλή, του Οιδίποδα, του Ευαγγελιστή Λουκά, της ναζιστικής βίας, των εργοστασίων, της περιβαλλοντικής μόλυνσης, των ανεμογενήτριων και του αλουμινίου.

ΜΕΡΟΣ Α’ Μύθοι και Ιστορία: Ο Ηρακλής γεννήθηκε στη Θήβα, στην πόλη όπου επίσης, εκτυλίσσεται ο τραγικός μύθος του Οιδίποδα: Ο Οιδίπους σκοτώνει τη Σφίγγα σε ένα τρίστρατο έξω από τη Θήβα και θεμελιώνει το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα.  Στο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης υπάρχει μόνιμη έκθεση που αναφέρεται στους μύθους της Θήβας.

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς, ο οποίος έγραψε ένα από τα τέσσερα ευαγγέλια, το Κατα Λουκάν, καθώς και τις Πράξεις των Αποστόλων, εικάζεται ότι  δίδαξε  τον Λόγο του Χριστού στη Θήβα και κοιμήθηκε εκεί. Μέρος των λειψάνων του, αλλά και η μαρμάρινη λάρνακά του εκτίθενται προς προσκύνημα στον Ναό του Ευαγγελιστή Λουκά, ο οποίος βρίσκεται μέσα στο παλαιό νεκροταφείο της πόλης.

Ο χώρος του ιερού του ναού έχει πέτρινο θόλο με  άνοιγμα που σχηματίζει σταυρό, επιτρέποντας στο φως της ημέρας να εισέλθει μέσα στην εκκλησία. Στις τοιχογραφίες, τα πρόσωπα των αγίων είναι φαιά και ταλαιπωρημένα. Οι ακολουθίες  είναι κατανυκτικές.

2.Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΔΙΠΛΑΝΗ ΜΕΡΟΣ Α

Εξω από τη Λειβαδιά, το μνημείο εθνικής αντίστασης για τους 134 πεσόντες στον Καρακόλιθο, μνημονεύει την εκτέλεσή τους από τους Γερμανούς Ναζί, στις 25-4-44, δύο μήνες νωρίτερα από την σφαγή 218 κατοίκων στο Δίστομο. Μεταξύ των εκτελεσθέντων στον Καρακόλιθο, υπήρχαν φυλακισμένοι στις φυλακές της Λειβαδιάς, κάποιοι από τους οποίους είχαν οδηγηθεί εκεί από Έλληνες δωσίλογους.

Η σφαγή στο Δίστομο ήταν αποτέλεσμα αντιποίνων των Γερμανών που αναζητούσαν αντάρτες στο Στείρι αλλά τελικά έπεσαν σε ενέδρα τους και υποχρεώθηκαν να οπισθοχωρήσουν.

3H ΑΓΝΩΣΤΗ "ΔΙΠΛΑΝΗ" ΜΕΡΟΣ Α

Το μαυσωλείο του Διστόμου βρίσκεται περίκλειστο από βουνά σε ένα ύψωμα που εποπτεύει τις στέγες των σπιτιών του χωριού. Ως κατασκευή, ανακαλεί τον λευκό σταυρό στο πανί της ελληνικής σημαίας: ένα τετράγωνο λευκό οίκημα, απ όπου ξεκινάει ένας οριζόντιος λευκός στύλος που διασταυρώνεται νοητά με έναν κάθετο λευκό. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μουσείο για τη σφαγή του Διστόμου.

Έξω από το Στείρι, στις πλαγιές του Ελικώνα, είναι χτισμένη η βυζαντινή μονή του Όσιου Λουκά, η οποία χαρακτηρίστηκε μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς,από την UNESCO, εξαιτίας των ψηφιδωτών της, το 1990. Εξαιρετικά εντυπωσιακή όμως, είναι και η βυζαντινή αρχιτεκτονική της, με τον όγκο των πέτρινων κτισμάτων της να διανέμεται αρμονικά πάνω σε λιθόστρωτα καλντερίμια. Βυζαντινά παράθυρα και στέγες από κεραμίδια, συμπληρώνουν την εικόνα.

Η μονή δεν πρέπει να συγχεεται με το όνομα του Ευαγγελιστη Λουκά, καθώς συνδέεται με τον Όσιο Λουκά τον Στειριώτη, ο οποίος κατα τον 10 αι μ Χ ασκήτευσε εκεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του και ίδρυσε τον αρχικό πυρήνα της.

Ο τάφος του Οσίου βρίσκεται μέσα στη κρύπτη της Αγίας Βαρβάρας κάτω από σημαντικής αξίας θολωτές τοιχογραφίες. Στην είσοδο της κρύπτης, ένα εικόνισμα της Αγίας Βαρβάρας, εικονίζει την Αγία να κρατά περγαμηνή που αναφέρει ότι η θλίψη είναι το μόνο που χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό. Πρόκειται για δωρεά πιστού για τη μνήμη της συζύγου του!

3.ΔΙΗΜΕΡΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΜΕ ΑΝΤΙ-COVID ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΧΑΡΝΩΝ

Ο κόσμος που συγκεντρώθηκε στον προαύλιο χώρο του ναού κατά τον διήμερο εορτασμό συμμορφώθηκε, όχι, όμως, χωρίς διαμαρτυρίες, με τις υποδείξεις των μελών του εκκλησιαστικού συμβουλίου για την τηρηση των μέτρων προστασίας από την εξάπλωση του κορωναϊού. Μικροτσακωμοί και διαμαρτυρίεςέλαβαν χώρα εκτός και εντός ναού, αλλά αντιμετωπίστηκαν τελικά αποτελεσματικά, ώστε να μην καταστρατηγηθούν τα προβλεπόμενα μέτρα.

2ΔΙΗΜΕΡΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΜΕ ΑΝΤΙ-COVID ΜΕΤΡΑ

«Η ελπίδα», κατά τον αρχιμανδρίτη π Ιωαννίκιο «ενισχύει κάθε άνθρωπο σε κάθε έργο και σε κάθε περισταση. Ο γεωργός υπομένει τις δυσκολίες των καιρών, γιατι ελπίζει στην καρποφορία αυτού που έχει φυτέψει (...) αν απουσίαζει η ελπίδα κανείς δεν επιχειρεί κανένα έργο και δεν βρίσκει παρηγοριά». Σχολίασε ωστόσο ότι η δύναμη της ελπίδας μπορεί να χαθεί μέσα στον άνθρωπο, ανάλογα με το πως τη χρησιμοποιεί. Στην περίπτωση που ελπίζει σε άρχοντες και σε ανθρώπους που έχουν εξουσία, αλλά αυτοί είναι ευμετάβολοι, στην περίπτωση που ελπίζει σε συγγενείς και φίλους αλλά είτε μπορούν και δεν θέλουν, είτε θέλουν και δεν μπορούν και στην περίπτωση που ελπίζει στο χρημα και στα αγαθά, αλλά αυτά αλλάζουν εύκολα χέρια. Κατέληξε ότι η μόνη ελπίδα είναι ο Χριστός και όσοι την έχουν είναι μακάριοι.

1ΔΙΗΜΕΡΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΜΕ ANTI-COVID ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΑΧΑΡΝΩΝ

Πλήθος κόσμου, που επέδειξε μεγάλη υπομονή εξαιτίας της τήρησης των μέτρων για την προστασία από τον covid-19  που ισχύουν μέχρι νεωτέρας για τις εκκλησίες, συμμετείχε στον διήμερο εορτασμό για την μνήμη της Αγίας Παρασκευής, στον ομώνυμο ναό των Ανω Αχαρνών στις 25 και 26 Ιουλίου 2020.

Ο πανυγυρικός εσπέρινός πραγματοποιήθηκε χοροστατούντος του Μητροπολίτη Ιλίου Αχαρνών και Πετρουπόλεως κκ Αθηναγόρα, ο οποίος πλαισιώθηκε από ιερείς της μητρόπολης και τον πανοσιολογιώτατο πατέρα Χρύσανθο, εφημέριο του εορτάζοντος ναού. Στο κήρυγμα του, ο πανοσιολογιότατος ιεροκήρυκας της Μητρόπολης αρχιμανδρίτης πατήρ Ιωαννίκιος συνέδεσε την εορτή της Αγίας Παρασκευής με την ελπίδα. Είπε ότι «η ελπίδα είναι μια φυσική δύναμη της ανθρώπινης ψυχής», την οποία «δεν μπορούν να ξεριζώσουν ούτε οι δυστυχίες, ούτε οι ανάγκες, ο τόπος και ο χρόνος». «Ο Θεός» είπε «είναι ο δωτηρ και ο εκπληρωτής της ελπίδας». Πρόσθεσε ότι ο άνθρωπος δεν παύει να ελπίζει ούτε και στην ώρα του θανάτου του.